ಶವ ಪೆಟ್ಟಿಗೆಯ ಮುಚ್ಚಲ ತೆಗೆಯುವವರೆಗೆ… : ಸೂಫಿ ಅತ್ತಾರ್ ನಿಶಾಪುರಿ ಪದ್ಯ

ಮೂಲ :  ಫರೀದುದ್ದೀನ್ ಅತ್ತಾರ್ (ಅತ್ತಾರ್ ನಿಶಾಪುರಿ) | ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ ಚೇತನಾ ತೀರ್ಥಹಳ್ಳಿ ನೀರವ ರಾತ್ರಿಯಲಿ ಸೂಫಿ ಬಿಕ್ಕಿದ; “ಜಗತ್ತು ಶವಪೆಟ್ಟಿಗೆ, ಜನರು ಬಂಧಿ; ಮೂರ್ಖತನವೇ ಬದುಕಾಗಿ ವಿನಾಶದ ಹಾದಿ ತುಳಿಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ! ಮತ್ಯು ಬಂದು ಶವಪೆಟ್ಟಿಗೆ ತೆರೆದಾಗ ರೆಕ್ಕೆ ಮೂಡಿದವರೆಲ್ಲ ನಿತ್ಯತೆಗೆ ಹಾರಿ ಹೋಗುವರು; ಇಲ್ಲದವರು, ಹುದುಗಿ ಹೋಗುವರು ಇಲ್ಲೇ ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ. ಕಾಲಹರಣ ಮಾಡಬೇಡಿ, ಓ ನನ್ನ ಗೆಳೆಯರೇ! ಶವಪೆಟ್ಟಿಗೆಯ ಮುಚ್ಚಲ ತೆಗೆಯುವವರೆಗೆ, ದೇವಲೋಕಕೆ ಹಾರಲು ತಯಾರಿ ಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಿ; ನಿಮ್ಮ ನಿಮ್ಮ ಪಕ್ಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಅರಿವಿನ ರೆಕ್ಕೆ ಬೆಳೆಸಿಕೊಳ್ಳಿ […]

ಲುಖ್ಮಾನ್ ಕಂಡುಕೊಂಡ ಅದ್ವೈತ : ಒಂದು ಸೂಫಿ ಪದ್ಯ

ಮೂಲ : ಅತ್ತಾರ್ ನಿಶಾಪುರಿ | ಅನುವಾದ : ಚೇತನಾ ತೀರ್ಥಹಳ್ಳಿ ಸರ್ರಕ್ಸಿನ ಲುಖ್ಮಾನ ಬೇಡಿದ, “ಅಲ್ಲಾಹ್! ನಿನ್ನ ನಿಷ್ಠಾವಂತ ಸೇವಕ, ಬಡವ, ವಿಭ್ರಾಂತ, ಮುಪ್ಪಿನ ಈ ಮುದಿ ಗುಲಾಮನನ್ನು ಬಿಡುಗಡೆಗೊಳಿಸು. ಆಯುಷ್ಮಾನವಿಡೀ ನೀಯತ್ತಿನ ವಿನಾ ಮತ್ತೇನೂ ಬದುಕಿಲ್ಲ ನಾನು! ದುಗುಡದ ಹೊರೆ ಹೊತ್ತು ಬೆನ್ನು ಬಾಗಿಹುದು, ಯೌವನದ ಕರಿಗೂದಲೀಗ ಹಿಮದ ಬಣ್ಣ. ವಿಮೋಚನೆ ಕೊಡು; ನನ್ನನ್ನು ಹೋಗಲು ಬಿಡು” ಉತ್ತರಿಸಿತು ದೇವವಾಣಿ : “ನೀನು ಚಿಂತೆಯಲಿ ಬಂಧಿ, ಚಿತ್ತದಲಿ ಕೀಲಿ ಇದೆ. ಬಿಡಿಸಿಕೊಂಡರೆ ನಿನ್ನ, ಬಿಡುಗಡೆ […]

ಪ್ರೇಮವೆಂದರೆ ತೊಡಗುವಿಕೆ… ಅಷ್ಟೇ : ಅರಳಿಮರ POSTER

ಪ್ರೇಮವೆಂದರೆ ತಿಳಿವಳಿಕೆಯಲ್ಲ. ಪ್ರೇಮವೆಂದರೆ ಅನುಭವವೂ ಅಲ್ಲ. ಪ್ರೇಮವೆಂದರೆ, ತೊಡಗಿಕೊಳ್ಳುವಿಕೆ. ಪ್ರೇಮವೆಂದರೆ ಕೊಟ್ಟುಕೊಳ್ಳುವ ಅನುಭೂತಿ.   ಪ್ರೇಮವನ್ನು ಬಲ್ಲವರು ಅದನ್ನು ಪರೀಕ್ಷಿಸುವುದಿಲ್ಲ, ಕಾಯುತ್ತಾ ಕೂರುವುದಿಲ್ಲ ಪ್ರೇಮವನ್ನು ಬಲ್ಲವರು ಸುಮ್ಮನೆ ಪ್ರೇಮಿಸಲು ತೊಡಗುತ್ತಾರೆ; ಅಷ್ಟೇ. ಇದು ಹೇಗೆಂದರೆ, ಅತ್ತಾರ್ ಹೇಳುತ್ತಾನೆ : ಮುಂಬತ್ತಿಯ ಮುಂದಿನ ಮೂರು ಚಿಟ್ಟೆಗಳಂತೆ. ಮೊದಲನೆಯದು ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಮುಂಬತ್ತಿ ಎದುರು ನಿಂತು, “ನನಗೆ ಪ್ರೇಮದ ಬಗ್ಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ” ಅನ್ನುತ್ತದೆ. ಎರಡನೆಯದು ಮುಂಬತ್ತಿಯ ಸಮೀಪ ಹೋಗಿ, ಉರಿಗೆ ತನ್ನ ರೆಕ್ಕೆ ಸೋಕಿಸಿ, “ನನಗೆ ಪ್ರೇಮದ ಜ್ವಾಲೆ ಹೇಗೆ ಸುಡುತ್ತದೆಂದು ತಿಳಿದಿದೆ” […]