ಈ ಕೊಳಲಿನ ಮೇಲೆ ಭಗವಂತನ ತುಟಿಗಳ ಗುರುತಿದೆ : ಹಫೀಜ್ ಕಾವ್ಯ

ಶಮ್ಸುದ್ದಿನ್ ಮುಹಮ್ಮದ್ ಹಫೀಜ್, 14ನೇ ಶತಮಾನದಲ್ಲಿ ಜೀವಿಸಿದ್ದ ಪರ್ಷಿಯನ್ ಕವಿ. ಹಫೀಜ್ ಕಾವ್ಯ ತನ್ನ ಸೌಂದರ್ಯ ಮತ್ತು ಕಾಣ್ಕೆಗಳ ಕಾರಣದಿಂದ ಇಂದಿಗೂ ಜನಪ್ರಿಯತೆ ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡಿದೆ. ಹಫೀಜ್ ರಚನೆಯ ಕೆಲವು ಕವಿತೆಗಳನ್ನು ಕನ್ನಡದ ಕವಿ ಚಿದಂಬರ್ ನರೇಂದ್ರ ಅನುವಾದಿಸಿದ್ದು, ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು ಇಲ್ಲಿದೆ ….  ನನ್ನ ಈ ಕೊಳಲಿನ ಮೇಲೆ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ತುಟಿಗಳಿಗೆ ಸಾಕಗುವಷ್ಟು ಜಾಗ ಇದೆ. ನನ್ನ ಉಸಿರು, ನಿನ್ನ ಉಸಿರನ್ನು ಛೇಡಿಸುತ್ತ ಕಚಗುಳಿಯಿಡುತ್ತ ಮುದ್ದಾಡುತ್ತಿದ್ದರೆ ಆ ಸಂಗೀತದ ರುಚಿಯೇ ಬೇರೆ. ಇಂದು ಮುಂಜಾನೆ ಹಿತ್ತಲ ಗಿಡದ […]

ಗುರುತೆಂಬುದು ಕಡಲ ತಡಿಯ ಗೂಡು

ಶಾಶ್ವತತೆಯ ವ್ಯಸನವು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಸ್ವಾರ್ಥ ಬುದ್ಧಿಯನ್ನೂ ಮಾತ್ಸರ್ಯವನ್ನೂ ಬೆಳೆಸುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಅಪೇಕ್ಷೆ ಕೈಗೂಡದೆ ಹೋಗಬಹುದು ಎನ್ನುವ ಅಸ್ಥಿರತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಕ್ರೋಧಕ್ಕೆಡೆ ಮಾಡುತ್ತದೆ. ಎಷ್ಟೆಂದರೂ ಅಸಹಾಯಕತೆಯೇ ಕೋಪಕ್ಕೆ ಮೂಲವಲ್ಲವೆ? ಈ ಎಲ್ಲದರ ಮೊತ್ತವಾಗಿ ಖಿನ್ನತೆ, ಸಂಕುಚಿತತೆಗಳು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಮೊಳೆಯುತ್ತವೆ ~ ಆನಂದಪೂರ್ಣ ಚಿಕ್ಕ ಮಕ್ಕಳು ಕಡಲ ತಡಿಯಲ್ಲಿ ಕಪ್ಪೆ ಗೂಡು ಕಟ್ಟಿ ನಲಿಯುತ್ತವೆ. ಎಷ್ಟು ಬಾರಿ ಸಾಗರದಲೆಗಳು ಬಂದು ಮರಳಿನ ಗೂಡು ಕೆಡವಿ ಸೆಳೆದೊಯ್ದರೂ ಅವಕ್ಕೆ ಬೇಸರವಿಲ್ಲ. ಅದೇ ಹಿಂದಿನ ಉತ್ಸಾಹದಲ್ಲಿ ಚಪ್ಪಾಳೆ ತಟ್ಟುತ್ತ ಪುನಃ ಗೂಡು ಕಟ್ಟುವ […]

ಗುರುತು ಉದಿಸುವುದು ಅರಿವುಗೇಡಿತನದಿಂದ!

ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯೂ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿಕೊಂಡಿದ್ದಾನೆ. ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣ ನೀವು ರಣಾಂಗಣದಲ್ಲಿದ್ದೀರಿ, ಸಂಘರ್ಷ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದೀರಿ. ನಿಮ್ಮ ಚಿತ್ತವೇ ಆ ರಣಾಂಗಣವಾಗಿದೆ ಮತ್ತು ಉಭಯ ಪಕ್ಷದಲ್ಲೂ ನೀವೇ ಇದ್ದುಕೊಂಡು ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆಯೇ ಯುದ್ಧ ನಡೆಸುತ್ತಿದ್ದೀರಿ. ಕೃಷ್ಣನು ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಏನೇ ಹೇಳಿರಲಿ, ಆದರೆ ಅದು ನಿಮ್ಮ ಅನುಭವವೇನೂ ಅಲ್ಲ. ಮತ್ತು ಧ್ಯಾನ ಮಾಡುವುದರಿಂದ ಅನುಭವ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೆಂದು ನೀವು ತಿಳಿದಿದ್ದೀರಿ! ಹಾಗಾಗುವುದಿಲ್ಲ… ಧ್ಯಾನದ ಜೊತೆಜೊತೆಯಲ್ಲಿ ಅರಿವೂ ಬೆಳೆಯದೆ ಹೋದರೆ, ಅದು ಸಾಧ್ಯವೆ ಆಗುವುದಿಲ್ಲ ~ Whosoever Ji ಈ ದೇಹದ ಮೂಲಕ ಯಾವುದೆಲ್ಲ […]

ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಡೈರಿ ~ ಪ್ರೇಮದಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳಬಾರದು, ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕು

ಹಾಲು ಮತ್ತು ಸಕ್ಕರೆ ಪರಸ್ಪರ ಬೆರೆತು ಹೊಸತೊಂದು ರುಚಿ ಹುಟ್ಟಿಸುತ್ತವೆಯೇ ಹೊರತು ಸಕ್ಕರೆ ಹಾಲಾಗಿಯೋ ಹಾಲು ಸಕ್ಕರೆಯಾಗಿಯೋ ಮಾರ್ಪಡುವುದಿಲ್ಲ. ಪ್ರೇಮದಲ್ಲಿಯೂ ಹಾಗೆಯೇ. ಪ್ರೇಮಿಗಳು ಪರಸ್ಪರ ಪ್ರೇಮದಲ್ಲಿ ಬೆರೆತರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವವನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಸಾಂಗತ್ಯದಲ್ಲಿ ಅವರಿಬ್ಬರ ಗುರುತು ಒಂದೇ ಆದರೂ ತಮ್ಮ ವೈಯಕ್ತಿಕ ಇರುವಿಕೆಯನ್ನು ಉಳಿಸಿಕೊಂಡಿರಬೇಕು ~ ಅಲಾವಿಕಾ ಪ್ರೇಮದಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಹೋದೆ ಅನ್ನುತ್ತಾ ರೆ. ಅದು ಬೇರೆ. ಪ್ರೇಮದಲ್ಲಿ ಕಳೆದುಕೊಂಡೆ ಅನ್ನುತ್ತಾರೆ. ಅದು ಮತ್ತೊಂದು ಥರದ್ದು. ಪ್ರೇಮದಲ್ಲಿ ಕಲೆದುಹೋಗುವುದು ಅಂದರೆ ಅದರ ಗುಂಗು ಹಿಡಿಸಿಕೊಳ್ಳೋದು. ಉನ್ಮತ್ತರಾಗೋದು. ಅದೇನೂ […]

ಹೆಸರು ಅಳಿಯುವ ಹೆದರಿಕೆ ಏಕೆ!?

ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಭೌತಿಕವಾಗಿ ಸಾಬೀತುಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಹೆಸರಿನ ಗುರುತಿಗೆ ಮೊರೆ ಹೋಗುತ್ತೇವೆ. ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಅದರ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತರಾಗುತ್ತೇವೆ. ನಾವು ನಮ್ಮ ಗುರುತಿನ ವಲಯದಿಂದ ಅಂತರ ಕಾಯ್ದುಕೊಂಡರೆ, ಅದರಿಂದ ಹೊರಗೆ ಬಂದರೆ ಎಲ್ಲಿ ಜನ ನಮ್ಮನ್ನು ಮರೆತುಬಿಡುತ್ತಾರೋ ಅನ್ನುವ ಅಭದ್ರತಾ ಭಾವ ಕಾಡತೊಡಗುತ್ತದೆ.  ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣದ್ದನ್ನು ನಿರಾಕರಿಸಬೇಕು, ಯಾವುದು ವೈಚಾರಿಕವಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿತವೋ ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿ ಸಾಬೀತಾಗಿದೆಯೋ ಅದನ್ನು ಒಪ್ಪಬೇಕು ಎಂದು ಅತೀತಗಳನ್ನು ಆಚೆಗಿಟ್ಟು ವಾದ ಹೂಡುವ ನಾವು, ಕಣ್ಣಿಗೆ ಕಾಣುವ, ವೈಚಾರಿಕವಾಗಿಯೂ ವೈಜ್ಞಾನಿಕವಾಗಿಯೂ ಸ್ಥಾಪಿತವಾಗಿರುವ ಸಾವನ್ನು ಮಾತ್ರ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಲು ಹಿಂಜರಿಯುತ್ತೇವೆ. ಮಾತುಕತೆಯಲ್ಲಿ […]