ಪ್ರಾಚೀನ ಗ್ರೀಕರಲ್ಲಿ ಸ್ಟೋರ್ಗೆ (Storge) ಎಂಬ ಒಂದು ಬಗೆಯ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಪದವಿತ್ತು. ಇದನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಪೋಷಕರ ಪ್ರೀತಿ ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ । ಸಂಗ್ರಹ – ಅನುವಾದ : ಚಿದಂಬರ ನರೇಂದ್ರ

ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯ ಎಂದಾದರೂ ಒಡೆದಿದೆಯೇ?

ಹೃದಯದ ಒಡೆಯುವಿಕೆ ಯ ನೋವನ್ನು ವಿವರಿಸುವುದೇ ಕಷ್ಟ; ಅದರ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುವುದೂ ಇನ್ನೂ ಕಷ್ಟ. ಏಕೆಂದರೆ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಎಷ್ಟು ವಿಧಗಳಿವೆಯೋ, ಹೃದಯದ ಒಡೆಯುವಿಕೆ ಯಲ್ಲಿಯೂ ಅಷ್ಟೇ ವಿಧಗಳಿವೆ. ಆದರೆ ಹೃದಯದ ಒಡೆಯುವಿಕೆಯ ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರೂರವಾದ ನೋವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು, ಒಂಟಿತನಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದ್ದು. ಒಮ್ಮೆ ಯಾರೋ ಇದ್ದ ಜಾಗದಲ್ಲಿ ಈಗ ಏನೂ ಇಲ್ಲವೆನ್ನುವ ಶೂನ್ಯತೆ ಅದು.

ಪ್ರಾಚೀನ ಗ್ರೀಕರಲ್ಲಿ ಸ್ಟೋರ್ಗೆ (Storge) ಎಂಬ ಒಂದು ಬಗೆಯ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಸೂಚಿಸುವ ಪದವಿತ್ತು. ಇದನ್ನು ಸಾಮಾನ್ಯವಾಗಿ ಪೋಷಕರ ಪ್ರೀತಿ ಎಂದು ಅನುವಾದಿಸಲಾಗುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಅದನ್ನು ಇನ್ನೂ ಚೆನ್ನಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೆಂದರೆ, ಅದು ನಮಗೆ ಪರಿಚಿತವಾದ, ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಅವಿಭಾಜ್ಯ ಭಾಗವಾಗಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ. ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಸದಾ ನಮ್ಮೊಂದಿಗೇ ಇದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಬಗ್ಗೆ ನಮಗಿರುವ ಪ್ರೀತಿಯೇ ಸ್ಟೋರ್ಗೆ.

ಪ್ರತಿದಿನವೂ ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಕುಳಿತು ಊಟ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಸಂಗಾತಿಯ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ ಅದು. ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಯಾವಾಗಲೂ ಸೂಪರ್‌ಹೀರೋಗಳ ಚಲನಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದ ಸ್ನೇಹಿತನ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ ಅದು. ಪ್ರತಿವರ್ಷ ಕ್ರಿಸ್‌ಮಸ್‌ಗಾಗಿ ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗೆ ಶಾಪಿಂಗ್‌ಗೆ ಬರುತ್ತಿದ್ದ ತಂದೆ ಅಥವಾ ತಾಯಿಯ ಮೇಲಿನ ಪ್ರೀತಿ ಅದು.

ವರ್ಷಾನುಗಟ್ಟಲೆ ನಿಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಭಾಗವಾಗಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿ ಅವರು. ಆದರೆ ಒಂದು ದಿನ ಅವರು ನಿಮ್ಮೊಂದಿಗಿಲ್ಲದಾಗ, ಅವರಿಲ್ಲದ ನಿಮ್ಮ ಬದುಕನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವುದೇ ನಿಮಗೆ ಕಷ್ಟವಾಗುತ್ತದೆ. ಅದು ತಂದೆ-ತಾಯಿ ಮತ್ತು ಒಡಹುಟ್ಟಿದವರೊಂದಿಗಿನ ಪ್ರೀತಿಯಷ್ಟೇ ಅಲ್ಲ. ನಲವತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ದಾಂಪತ್ಯದ ಬಂಧವೂ ಹೌದು; ನಿಮ್ಮ ವೃತ್ತಿಜೀವನಕ್ಕಿಂತಲೂ ಹಳೆಯದಾದ ಸ್ನೇಹವೂ ಹೌದು.
ಅತ್ಯಂತ ಆಳವಾದ ಮತ್ತು ದೀರ್ಘಕಾಲ ಉಳಿಯುವ ಹೃದಯದ ಒಡೆಯುವಿಕೆ ಮೂಲದಲ್ಲಿ ಈ ಸ್ಟೋರ್ಗೆ ಪ್ರೀತಿಯೇ ಇರುತ್ತದೆ.

ಇಪ್ಪತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಂಡಿದ್ದ ಸೋಫಾದ ಮೇಲೆ ಈಗ ಒಬ್ಬನೇ ಕುಳಿತಿರುವ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಕಲ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳಿ. ಅವನು ಕೇವಲ ತನ್ನ ಪತ್ನಿಯನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ನೋವಿನಲ್ಲಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಅವನು ತನ್ನ ಬದುಕಿನ ಒಂದು ಭಾಗವನ್ನೇ ಕಳೆದುಕೊಂಡಿರುತ್ತಾನೆ. ಹೀಗಾಗಿ, ಸ್ಟೋರ್ಗೆಯಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಹೃದಯಭಂಗವೆಂದರೆ ಕೇವಲ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಮಾತ್ರ ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದಲ್ಲ; ನಮ್ಮನ್ನೇ ನಾವು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವುದೂ ಹೌದು.

ಏಕೆಂದರೆ, ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಸದಾ ಜೊತೆಯಾಗಿದ್ದ ವ್ಯಕ್ತಿಯಿಂದ ನಾವು ಅನಿವಾರ್ಯವಾಗಿ ದೂರವಾಗಬೇಕಾದಾಗ, ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವದೊಳಗೆ ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಶೂನ್ಯತೆ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ನಾವು ದಿಕ್ಕು ತೋಚದಂತಾಗುತ್ತೇವೆ. ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನ ಸಮತೋಲನವೇ ಕಳೆದುಹೋದಂತೆ ಭಾಸವಾಗುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವವೇ ಛಿದ್ರಗೊಂಡಂತೆ ಅನಿಸುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಒಂದು ಭಾಗವೇ ಕಳೆದುಹೋಗಿರುತ್ತದೆ.

ಹಾಗಾದರೆ, ಹೃದಯದ ಒಡೆಯುವಿಕೆ ಎಂದರೆ ಏನು?

ಕಳೆದುಹೋದ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯಿಲ್ಲದೆ ಮತ್ತೆ ಹೇಗೆ ಬದುಕಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ನೋವಿನ ಪ್ರಕ್ರಿಯೆ ಅದು. ನಮ್ಮಿಂದ ಕಳೆದುಹೋದದ್ದನ್ನೆಲ್ಲ ಮರಳಿ ಪಡೆಯಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲದಿದ್ದರೂ, ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಉಳಿದಿರುವುದನ್ನೇ ಆಧಾರವಾಗಿಟ್ಟುಕೊಂಡು ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಮತ್ತೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವ ಪ್ರಯತ್ನ ಅದು.