ಒಂಟಿತನದ ಕಾಯಿಲೆಗೆ ಏಕಾಂತದ ಮದ್ದು

ನಿನ್ನೊಳಗಿನ ಏಕಾಂತವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದರೆ, ನೀನು ಜನಸಂದಣಿಯಿಂದ ಹೊರಬರಬೇಕು. ನಿಧಾನವಾಗಿ, ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೊರಜಗತ್ತನ್ನು ಮರೆಯುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ, ನಿನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರಿವು ನಿನ್ನೊಳಗೇ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗತೊಡಗುತ್ತದೆ – ಓಶೋ / Zarathustra: A God That Can Dance । ಕನ್ನಡಕ್ಕೆ: ಚಿದಂಬರ ನರೇಂದ್ರ

ಒಂಟಿತನ (Loneliness) ಒಂದು ಹೃದಯದ ಕಾಯಿಲೆ. ಏಕಾಂತ (Aloneness) ಅದಕ್ಕೊಂದು ಚಿಕಿತ್ಸೆಯಾಗಿದೆ.

ಏಕಾಂತವನ್ನು ಅರಿತವರು ಒಂಟಿತನವನ್ನು ಶಾಶ್ವತವಾಗಿ ಮೀರಿರುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ಒಬ್ಬರೇ ಇದ್ದರೂ ಅಥವಾ ಜನರ ನಡುವೆ ಇದ್ದರೂ, ತಮ್ಮ ಅಂತರಂಗದಲ್ಲಿ ಸ್ಥಿರವಾಗಿರುತ್ತಾರೆ. ಪರ್ವತಗಳ ನಡುವೆ ಒಬ್ಬರೇ ಇದ್ದಾಗಲೂ ಅವರು ಏಕಾಕಿಗಳೇ; ಜನಸಂದಣಿಯ ನಡುವೆಯೂ ಅವರು ಏಕಾಕಿಗಳೇ. ಏಕೆಂದರೆ ಅವರಿಗೆ ಒಂದು ಸತ್ಯದ ಅರಿವಾಗಿದೆ: ಏಕಾಂತ ಎನ್ನುವುದು ನಮ್ಮ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಸಹಜ ಸ್ವಭಾವ.
ನಾವು ಈ ಜಗತ್ತಿಗೆ ಬಂದಿರುವುದು ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿ ಮತ್ತು ಈ ಜಗತ್ತಿನಿಂದ ಮರಳಿ ಹೋಗುವುದೂ ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿಯೇ. ಹುಟ್ಟು ಮತ್ತು ಸಾವಿನ ನಡುವಿನ ಈ ಇಡೀ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿಯೂ ನೀನು ಮೂಲತಃ ಒಬ್ಬಂಟಿಯೇ. ಆದರೆ ಏಕಾಂತದ ಸೌಂದರ್ಯವನ್ನು ನೀನು ಇನ್ನೂ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡಿಲ್ಲ. ಹಾಗಾಗಿಯೇ ಒಂದು ಭ್ರಮೆಗೆ ಬಲಿಯಾಗಿದ್ದೀಯ. ಅದೇ ಒಂಟಿತನದ ಭ್ರಮೆ.

ನಿನ್ನೊಳಗಿನ ಏಕಾಂತವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಬೇಕಾದರೆ, ನೀನು ಜನಸಂದಣಿಯಿಂದ ಹೊರಬರಬೇಕು. ನಿಧಾನವಾಗಿ, ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೊರಜಗತ್ತನ್ನು ಮರೆಯುತ್ತಾ ಹೋದಂತೆ, ನಿನ್ನ ಸಂಪೂರ್ಣ ಅರಿವು ನಿನ್ನೊಳಗೇ ಕೇಂದ್ರೀಕೃತವಾಗತೊಡಗುತ್ತದೆ. ಆಗ ನಿನ್ನೊಳಗೆ ಬೆಳಕಿನ ಒಂದು ಮಹಾಸ್ಫೋಟವೇ ಸಂಭವಿಸುತ್ತದೆ. ಮೊದಲ ಬಾರಿಗೆ ನೀನು ಒಬ್ಬಂಟಿಯಾಗಿರುವುದರ ಸೌಂದರ್ಯ ಮತ್ತು ಅದರ ಆಶೀರ್ವಾದವನ್ನು ಅರಿಯುತ್ತೀಯ. ಏಕಾಂತ ನೀಡುವ ಅಪಾರ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನೂ, ಅದರಲ್ಲಿರುವ ಅಗಾಧ ಜ್ಞಾನವನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸುತ್ತೀಯ.

ಝರತುಷ್ಟ್ರನು ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ ತನ್ನೊಂದಿಗೆ ಒಂದು ಸರ್ಪವನ್ನೂ ಒಂದು ಹದ್ದನ್ನೂ ಇಟ್ಟುಕೊಂಡಿದ್ದನು.
ಪೂರ್ವದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಪರಂಪರೆಯಲ್ಲಿ ಸರ್ಪವು ಸದಾ ಜ್ಞಾನದ ಸಂಕೇತವಾಗಿದೆ. ಅತ್ಯುನ್ನತ ಜ್ಞಾನವೆಂದರೆ ಭೂತಕಾಲಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳದೆ, ಅದರಿಂದ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹೊರಬರುತ್ತಿರುವುದು. ಸರ್ಪವು ತನ್ನ ಹಳೆಯ ಪೊರೆಯನ್ನು ಕಳಚಿಕೊಂಡು, ಹಿಂದಿರುಗಿ ನೋಡದೆ ಮುಂದೆ ಸಾಗುವಂತೆ, ಜ್ಞಾನಿಯ ಚಲನೆಯೂ ಹಳೆಯದರಿಂದ ಹೊಸದರ ಕಡೆಗೆ ಇರುತ್ತದೆ. ಜ್ಞಾನವೆಂದರೆ ಭೂತಕಾಲದ ಸಂಗ್ರಹವಲ್ಲ; ನಿರಂತರವಾಗಿ ಹೊಸತನವನ್ನು ಪಡೆಯುತ್ತಿರುವ ಬದುಕಿನ ಅನುಭವ. ಜ್ಞಾನವು ನೆನಪುಗಳ ಧೂಳನ್ನು ಸಂಗ್ರಹಿಸುವುದಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಒಂದು ನಿರ್ಮಲ ಕನ್ನಡಿಯಂತೆ ಉಳಿಯುತ್ತದೆ. ಇರುವುದನ್ನು ಇದ್ದಂತೆಯೇ ಪ್ರತಿಬಿಂಬಿಸುತ್ತದೆ. ಸದಾ ತಾಜಾ, ಸದಾ ಹೊಸದು ಮತ್ತು ಸದಾ ವರ್ತಮಾನದಲ್ಲಿ.

ಹದ್ದು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯದ ಸಂಕೇತ. ಅದು ಯಾವುದೇ ಭಯವಿಲ್ಲದೆ, ವಿಶಾಲವಾದ ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ, ಸೂರ್ಯನನ್ನು ದಾಟಿ, ಅನಂತದತ್ತ ಒಂಟಿಯಾಗಿ ಹಾರಿಹೋಗುತ್ತದೆ.
ಜ್ಞಾನ ಮತ್ತು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಒಂದೇ ನಾಣ್ಯದ ಎರಡು ಮುಖಗಳು.

ಹತ್ತು ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ಪರ್ವತಗಳಲ್ಲಿ ಏಕಾಂತ ಜೀವನ ನಡೆಸಿದ ಝರತುಷ್ಟ್ರನು ಏಕಾಂತದ ಪರಮಾನಂದವನ್ನೂ, ಅದರ ಪರಿಶುದ್ಧತೆಯನ್ನೂ, ಅದರ ಸ್ವತಂತ್ರ ಅಸ್ತಿತ್ವವನ್ನೂ ಅನುಭವಿಸಿದ. ಇಲ್ಲಿಯೇ ಅವನು ಇತರ ಜಾಗೃತ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳಿಗಿಂತ ವಿಶಿಷ್ಟನಾಗುತ್ತಾನೆ. ಇತರ ಜಾಗೃತರು ಸತ್ಯವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡ ನಂತರ ತಮ್ಮ ಉನ್ನತ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಸ್ಥಿತಿಯಲ್ಲಿಯೇ ಉಳಿದುಕೊಂಡರು. ಆದರೆ ಝರತುಷ್ಟ್ರನು ಪರ್ವತಗಳಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸುತ್ತಾನೆ. ಮತ್ತೆ ಜನಸಮೂಹದ ಬಳಿಗೆ ಹಿಂದಿರುಗುತ್ತಾನೆ. ಮಾನವಕುಲಕ್ಕೆ ಒಂದು ಸಂದೇಶವನ್ನು ತಲುಪಿಸುವುದು ಅವನ ಉದ್ದೇಶ:

ನೀವು ಅನಗತ್ಯವಾಗಿ ದುಃಖವನ್ನು ಅನುಭವಿಸುತ್ತಿದ್ದೀರಿ. ಅನಗತ್ಯವಾಗಿ ಇತರರ ಮೇಲೆ ಅವಲಂಬಿತರಾಗುತ್ತಿದ್ದೀರಿ. ಸುರಕ್ಷತೆ ಮತ್ತು ಭದ್ರತೆಯ ಭಾವನೆಯನ್ನು ಪಡೆಯುವುದಕ್ಕಾಗಿ ನಿಮ್ಮ ಸುತ್ತಲೂ ನಾನಾ ರೀತಿಯ ಬಂಧನಗಳನ್ನು ನೀವೇ ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದೀರಿ. ಆದರೆ ನಿಜವಾದ ಭದ್ರತೆ ಮತ್ತು ಸುರಕ್ಷತೆ ಇರುವುದು ನಿನ್ನನ್ನು ನೀನು ಅರಿತುಕೊಳ್ಳುವುದರಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ. ಏಕೆಂದರೆ ನಿನ್ನನ್ನು ನೀನು ಅರಿತುಕೊಂಡಾಗ, ಸಾವಿಗೂ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಶಕ್ತಿ ಇರುವುದಿಲ್ಲ.

ಝರತುಷ್ಟ್ರನು ಪರ್ವತಗಳಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿದು ಜನರ ಬಳಿಗೆ ಬರುತ್ತಿರುವುದು, ಜ್ಞಾನವೆಂದರೆ ಜ್ಞಾನಸಂಗ್ರಹಕ್ಕೆ ಸಮಾನವಲ್ಲ ಎಂಬುದನ್ನು ತಿಳಿಸಲು. ವಾಸ್ತವವಾಗಿ, ಜ್ಞಾನಸಂಗ್ರಹವು (Knowledge) ವಿವೇಕಕ್ಕೆ (Wisdom) ಸಂಪೂರ್ಣ ವಿರುದ್ಧವಾದದ್ದು. ವಿವೇಕದ ಮೂಲಸ್ವರೂಪವೇ ಮುಗ್ಧತೆ (Innocence). ಜ್ಞಾನಸಂಗ್ರಹವು ಅಹಂಕಾರವನ್ನು ಬೆಳೆಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ವಿವೇಕವು ಅಹಂಕಾರದ ಅಳಿವಿಗೆ ಕಾರಣವಾಗುತ್ತದೆ.

ಜ್ಞಾನಸಂಗ್ರಹವು ನಿನ್ನನ್ನು ಮಾಹಿತಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿಸುತ್ತದೆ. ವಿವೇಕವು ನಿನ್ನನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಖಾಲಿಯಾಗಿಸುತ್ತದೆ. ಆದರೆ ಆ ಖಾಲಿತನವೇ ಒಂದು ಹೊಸ ರೀತಿಯ ಪೂರ್ಣತೆ.
ಅದು ವಿಶಾಲವಾದ ಆಂತರಿಕ ಅವಕಾಶ. ನಿನ್ನ ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಅನಂತ ವಿಸ್ತಾರ. ವಿವೇಕವು ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ನೀಡುತ್ತದೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಜನರಿಗೆ ತಿಳಿಸಲು ಅವನು ಅವರ ಬಳಿಗೆ ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ರಾಜಕೀಯ, ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಗಳೆಲ್ಲವೂ ನಿಜವಾದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯಗಳಲ್ಲ; ಅವು ಕೇವಲ ಭ್ರಮೆಗಳು. ನಿಜವಾದ ಮತ್ತು ಅಧಿಕೃತವಾದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವೆಂದರೆ ಆತ್ಮದ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಮಾತ್ರ. ಆ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವು ಒಂದು ಹದ್ದಿನಂತೆ ರೂಪಾಂತರಗೊಂಡು, ಯಾವುದೇ ಭಯವಿಲ್ಲದೆ, ಅಜ್ಞಾತವಾದ ಮತ್ತು ಅರಿವಿಗೆ ನಿಲುಕದ ಅನಂತದೊಳಗೆ ಹಾರಿಹೋಗಬಲ್ಲದು.

ಝರತುಷ್ಟ್ರನು ಈ ಪರಮ ಪ್ರಜ್ಞೆಯ ಸ್ಥಿತಿಯನ್ನು ತಲುಪಿದ್ದಾನೆ. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಅದನ್ನು ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಹಂಚಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುತ್ತಾನೆ. ಅವನಲ್ಲಿರುವ ವಿಶಿಷ್ಟತೆಯೆಂದರೆ, ಅವನು ಇನ್ನೂ ಮಾನವಕುಲವನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುತ್ತಾನೆ. ನಿದ್ರಾವಸ್ಥೆಯಲ್ಲಿರುವ ಜನರ ಬಗ್ಗೆ, ಕುರುಡರಂತೆ ಬದುಕುತ್ತಿರುವ ಜನರ ಬಗ್ಗೆ ಅವನಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ಖಂಡನೆ ಇಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಅವರ ಬಗ್ಗೆ ಅಪಾರವಾದ ಕರುಣೆ ಇದೆ. ಅವನು ಪರ್ವತಗಳಿಂದ ಕೆಳಗಿಳಿಯುತ್ತಿರುವುದು ಬದುಕನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸುವುದರಿಂದ. ಅವನು ಬದುಕಿನ ವಿರುದ್ಧವಾಗಿಲ್ಲ.

ಈ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ಒಬ್ಬ ವೃದ್ಧ ಸಂತನೊಂದಿಗೆ ನಡೆಯುವ ಈ ಸಣ್ಣ ಸಂಭಾಷಣೆ ಅತ್ಯಂತ ಮಹತ್ವಪೂರ್ಣವಾದದ್ದು. ಮೇಲ್ನೋಟಕ್ಕೆ ಗೋಚರಿಸದ ಅನೇಕ ಅರ್ಥಗಳು ಇದರೊಳಗೆ ಅಡಗಿವೆ. ಅವುಗಳನ್ನು ಸಾಧ್ಯವಾದಷ್ಟು ಆಳವಾಗಿ ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಳ್ಳಲು ನಾವು ಪ್ರಯತ್ನಿಸೋಣ.

Unknown's avatar

About ಅರಳಿ ಮರ

ಆಧ್ಯಾತ್ಮ, ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ವಿಕಸನ ಮತ್ತು ಜೀವನ ಶೈಲಿ

ನಿಮ್ಮದೊಂದು ಉತ್ತರ