ಪ್ರೇಮವೊಂದು ಸಂಬಂಧವಲ್ಲ, ಅನಿರ್ಬಂಧ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ : ಅಧ್ಯಾತ್ಮ ಡೈರಿ

ನಾವು ಯಾರಿಂದಲಾದರೂ ಪ್ರೇಮಿಸಲ್ಪಡುತ್ತೇವೆ ಅಂದರೆ, ಅದು ಪ್ರೇಮಿಸುವವರ ಔದಾರ್ಯ. ಅವರ ಒಲುಮೆ. ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಹೀಹೀಗೇ ಪ್ರೇಮಿಸಬೇಕು ಅನ್ನುವ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ನಮಗೆ ಅಧಿಕಾರವಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ, ನಾವು ಪ್ರೇಮಿಯಾದಾಗ, ನಾವು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಮೂಲಕ ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಗೆ ಉಪಕಾರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಬಾರದು. ಮತ್ತು ನಮ್ಮಿಂದ ಪ್ರೀತಿಸಲ್ಪಡುವವರು ಹೀಹೀಗೇ ಉಪಕೃತರಾಗಿ, ನಮಗೆ ಋಣಿಯಾಗಿ, ನಮ್ಮ ಸಂಕೋಲೆಯಲ್ಲಿ ಭದ್ರವಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಬಾರದು. ಈ ಎಲ್ಲ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳು ಪ್ರೇಮವನ್ನು ಅರ್ಥಹೀನಗೊಳಿಸುವ ನಡೆಗಳು  ~ ಅಲಾವಿಕಾ

ನುಷ್ಯ ಜೀವಿಯ ಅತ್ಯಂತ ಅಮಾಯಕ ನಂಬಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಮವೊಂದು ಸಂಬಂಧ ಎನ್ನುವುದೂ ಒಂದು. ಎಷ್ಟೋ ಜನರು ಸಂಬಂಧ ಬೆಳೆಸುವುದಕ್ಕಾಗಿಯೇ ಪ್ರೇಮಿಸುತ್ತಾರೆ; ತಮ್ಮ ಪ್ರೇಮ ಮದುವೆಯಲ್ಲಿ ಅಥವಾ ಬದ್ಧತೆಯ ಸಂಬಂಧದಲ್ಲಿ ಕೊನೆಯಾಗಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ. ದುರದೃಷ್ಟವಶಾತ್, ಅಂಥವರ ಪ್ರೇಮ ಬಹುತೇಕ ಮದುವೆಯೊಂದಿಗೆ ‘ಕೊನೆಯಾಗುತ್ತದೆ’ ಕೂಡಾ.

ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಮವೊಂದು ಸಂಬಂಧವಲ್ಲ. ಅದೊಂದು ಭಾವನೆ. ಅದೂ ಕೂಡಾ ನಮ್ಮ ಸಂತೋಷಕ್ಕಾಗಿ ನಾವು ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಉದ್ದೀಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಭಾವನೆ. ನಾವು ಪ್ರೇಮ ಭಾವನೆಯನ್ನು ತೋರ್ಪಡಿಸದ ಹೊರತು ನಾವು ಪ್ರೇಮಿಯಾಗಲಾರೆವು. ನಾವು ಯಾರ ಮೇಲೆ ಪ್ರೇಮವನ್ನು ತೋರುತ್ತೇವೋ ಅವರು ಅದನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸದ ಹೊರತು ಅವರು ಕೂಡಾ ನಮ್ಮ ಪ್ರಿಯತಮರಾಗಲಾರರು.

ಆದರೆ ಸಂಬಂಧಗಳು ಹಾಗಲ್ಲ. ನಾವು ಹೊಕ್ಕುಳ ಬಳ್ಳಿ ಕತ್ತರಿಸಿಕೊಂಡು ಲೋಕಕ್ಕೆ ಕಾಲಿಟ್ಟಕೂಡಲೇ ಹೆತ್ತವಳು ತಾಯಿಯೂ, ಹುಟ್ಟಿಗೆ ಕಾರಣನಾದವನು ತಂದೆಯೂ ಒಡಹುಟ್ಟಿದವರು ಸೋದರ – ಸೋದರಿಯರೂ ಆಗಿಬಿಡುತ್ತಾರೆ. ವಂಶ ಕಾರಣವಾಗಿ, ಮದುವೆ ಕಾರಣವಾಗಿ ನಮ್ಮ ಸಂಬಂಧಿಕರ ಪಟ್ಟಿ ಬೆಳೆಯುತ್ತಾ ಹೋಗುತ್ತದೆ. “ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಸೋದರನೆಂದು ಭಾವಿಸುವುದಿಲ್ಲ” ಎಂದು ನಾವು ಕಲ್ಲಿನ ಮೇಲೆ ಕೊರೆದರೂ ಒಡಹುಟ್ಟಿದವನು ಸೋದರನಾಗದೆ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ. ನಾವು ಒಪ್ಪಿದರೂ ಅಷ್ಟೇ, ಬಿಟ್ಟರೂ ಅಷ್ಟೇ. ಮತ್ತೊಬ್ಬರು ಒಪ್ಪದಿದ್ದರೂ ನಮ್ಮ ಸಂಬಂಧ ಸತ್ಯವೇ ಆಗಿರುವುದು. ಆದರೆ ಪ್ರೇಮಿಗಳ ವಿಷಯ ಹಾಗಲ್ಲ. ನಾವು ಯಾರನ್ನಾದರೂ ಪ್ರೇಮಿಸುತ್ತಿದ್ದು, ಅವರು ನಮ್ಮ ಪ್ರೇಮವನ್ನು ಸ್ವೀಕರಿಸದೆ ಇದ್ದರೆ ಏಕ ಮುಖವಾಗುತ್ತದೆ. ನಾನು ಪ್ರೇಮಿಯಾದ ಮಾತ್ರಕ್ಕೆ ನಾನು ಯಾರನ್ನು ಪ್ರೇಮಿಸುತ್ತೀನೋ ಅವರೂ ಪ್ರೇಮಿಯಾಗಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ! ಯಾಕೆಂದರೆ ಪ್ರೇಮ ಯಾವ ರಕ್ತ ಮಾಂಸದ ಕಾರಣದಿಂದಲೂ, ಉದ್ದೇಶದಿಂದಲೂ, ಕಾರಣದಿಂದಲೂ ಹುಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುವುದಲ್ಲ.  ಆದ್ದರಿಂದ ನಾವು ಮತ್ತೊಬ್ಬರೂ ನಮ್ಮನ್ನು ಪ್ರೀತಿಸಲೇಬೇಕು ಎಂದು ಕಟ್ಟು ಮಾಡುವಂತಿಲ್ಲ. ಅಷ್ಟು ಮಾತ್ರವಲ್ಲ,  ಪ್ರೇಮ ನಮ್ಮನ್ನೂ ಬಂಧನಕ್ಕೆ ಒಳಪಡಿಸಬಾರದು. ಅದು ನಮ್ಮನ್ನು ಕಟ್ಟುಬೀಳಿಸಬಾರದು. ಅದು ನಮ್ಮನ್ನು ಎಲ್ಲ ಬಂಧನಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತಗೊಳಿಸಬೇಕು. ಪ್ರೇಮ ನಮ್ಮನ್ನು ಬಿಗಿಯುವ ಸರಪಳಿಯಾಗಬಾರದು. ನಮ್ಮನ್ನು ಹಾರಗೊಡುವ ರೆಕ್ಕೆಯಾಗಬೇಕು.

ಮದುವೆ ಇತ್ಯಾದಿಗಳೆಲ್ಲ ಪರಸ್ಪರ ಆಕರ್ಷಣೆ, ಅಗತ್ಯ, ಮೆಚ್ಚುಗೆ, ಇಷ್ಟಗಳ ಮಾನದಂಡದ ಮೇಲೆ ನಡೆಯುತ್ತವೆ. ಮದುವೆಯಲ್ಲಿ ಮುಖ್ಯವಾಗಿ ಬೇಕಾದುದು ಹೊಂದಾಣಿಕೆ ಮತ್ತು ಗೆಳೆತನ. ಗಂಡು – ಹೆಣ್ಣು ಪರಸ್ಪರರನ್ನು ಅರ್ಥಮಾಡಿಕೊಂಡು ನನಗೆ ನೀನು, ನಿನಗೆ ನಾನು ಎಂಬ ಬದ್ಧತೆಯನ್ನು ತೋರುವುದು ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಸಂಬಂಧಗಳು ಅಂದರೇನೇ ಜವಾಬ್ದಾರಿ ಮತ್ತು ಪರಸ್ಪರ ಬದ್ಧತೆ. ಅಲ್ಲಿ ಪ್ರೇಮವೊಂದು ಪೂರಕ ಸಂಗತಿಯಷ್ಟೆ.

ಆದರೆ ಪ್ರೇಮಿಗಳ ನಡುವೆ ಅಂಥ ಯಾವ ಬದ್ಧತೆಯ ನಿರೀಕ್ಷೆಗೆ ಅವಕಾಶವಿಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ನಾವು ಪ್ರೇಮಿಸುವುದು ನಮಗೆ ಅದರಿಂದ ಸಂತೋಷ ಸಿಗುತ್ತದೆ ಅನ್ನುವ ಕಾರಣಕ್ಕಾಗಿ. ನಮ್ಮ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಹೊಂದಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಹೊಣೆ ನಮ್ಮದೇ ಆಗಿರುತ್ತದೆ ಹೊರತು ಇನ್ಯಾರೋ ಅದನ್ನು ಮಾಡಬೇಕೆಂದಿಲ್ಲ. ನಾವು ಪ್ರೀತಿಸುವ ವ್ಯಕ್ತಿ ನಮಗೆ ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆ ನೀಡಬೇಕೆಂದು ಬಯಸುವುದು ಕೂಡಾ ಸರಿಯಲ್ಲ. ಏಕೆಂದರೆ ಪ್ರೇಮ ನಮ್ಮ ಆಯ್ಕೆ. ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಉದಿಸಿದ ಭಾವನೆ. ಆದರೆ, ಆಗಲೇ ಹೇಳಿದಂತೆ ಸಂಬಂಧಗಳು ಹಾಗಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿ ಸಂಬಂಧಿತರು ಪರಸ್ಪರ ಜವಾಬ್ದಾರರಾಗಿರಬೇಕು ಅನ್ನುವುದು ಒಪ್ಪಿತ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ: ಗಂಡ – ಹೆಂಡತಿ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ವ್ಯಕ್ತಿಗಳು, ಅವರ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯವನ್ನು ಗೌರವಿಸಬೇಕು. ಹಾಗೆಂದು (ಸಾಮಾಜಿಕವಾಗಿ) ಗಂಡ ಅಥವಾ ಹೆಂಡತಿ ಏಕಾಏಕಿ ಮನೆ ಬಿಟ್ಟು ಹೋಗಿ ಮತ್ಯಾರನ್ನೋ ಮದುವೆಯಾಗುವುದು, ಅವಲಂಬಿತರ ಪ್ರತಿಯಾಗಿ ಕರ್ತವ್ಯ ನಿಭಾಯಿಸದೆ ಇರುವುದು ತಪ್ಪಾಗುತ್ತದೆ. ಮಕ್ಕಳು ತಂದೆ ತಾಯಿಯ ಜೊತೆಗಿರದೆ ಉಪೇಕ್ಷಿಸುವುದು ತಪ್ಪಾಗುತ್ತದೆ.  ಪ್ರೇಮ ಹಾಗಲ್ಲ. ನಮಗೆ ಇಂದು ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ ಕುರಿತು ಆಲೋಚಿಸುವಾಗ ಸಿಗುವ ಸಂತೋಷ ನಾಳೆ ಮತ್ತೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ಕುರಿತು ಆಲೋಚಿಸುವಾಗ ಸಿಗಬಹುದು. ಈ ಸಂತೋಷವೇ ಪ್ರೇಮ. ಈ ಸಂತೋಷವನ್ನರಸಿ ನಾವು ಹೊರಡಬಹುದು. ಆ ಹೊಸ ಸಂತೋಷದೊಡನೆ ಕಾಲ ಕಳೆಯಬಹುದು. ಮತ್ತೆ ಹಿಂದಿನ ಸಂತೋಷಕ್ಕೆ ಮರಳಬಹುದು, ಅಥವಾ ಪ್ರೇಮದ ಮೂಲಕ ನಿಜವಾದ ಆನಂದದ ಅನುಭೂತಿ ಪಡೆಯುತ್ತಾ ನಿರಾಕಾರಿ, ಅವ್ಯಕ್ತ, ನಿತ್ಯ ಮತ್ತು  ಶಾಶ್ವತ ಸಂತೋಷವನ್ನು ಅರಸಿ ಹೊರಟುಬಿಡಬಹುದು!! 

ಇಷ್ಟಕ್ಕೂ, ಯಾವ ಮನುಷ್ಯ ಜೀವಿಯೂ ಕೇವಲ ಒಬ್ಬರನ್ನೇ ಪ್ರೇಮಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವೇ ಇಲ್ಲ. ಪ್ರೇಮದ ಆಯಾಮಗಳು ಬೇರೆಯಾಗಿರಬಹುದು, ಆದರೆ ನಾವು ಏಕಕಾಲಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟು ಜನರನ್ನು ಬೇಕಾದರೂ ಪ್ರೇಮಿಸಬಲ್ಲೆವು. ಎಲ್ಲರನ್ನೂ ಅಷ್ಟೇ ಪ್ರಮಾಣದಲ್ಲಿ, ಸಮಾನವಾಗಿ ಪ್ರೇಮಿಸಬಲ್ಲೆವು. ಪ್ರೇಮವನ್ನು ಅಳೆಯುವ ಮಾಪನಗಳಿಲ್ಲ, ಆದರೂ ಅರ್ಥೈಸುವಿಕೆಗಾಗಿ ಈ ಮಾತು ಅಷ್ಟೇ. ಆದರೆ, ಈ ಮಾತನ್ನು ಲೈಂಗಿಕ ಸಂಬಂಧವನ್ನು ಒಳಗೊಂಡ ಪ್ರೇಮಕ್ಕೆ ಅನ್ವಯಿಸಿಕೊಂಡು ಓದಿದರೆ ಅದು ಓದಿಕೊಳ್ಳುವವರ ಮಿತಿ. ದೇಹಗಳ ಬೆಸುಗೆ ಪ್ರೇಮದ ಒಂದು ಭಾಗವಷ್ಟೇ ಹೊರತು, ಅದೇ ಪ್ರೇಮವಲ್ಲ. ಹಾಗೂ ಒಂದು ವೇಳೆ ಪ್ರೇಮದ ಅಭಿವ್ಯಕ್ತಿಯಲ್ಲಿ ದೇಹ ಒಂದು ಸಲಕರಣೆಯಾದರೆ, ಮನುಷ್ಯರ ನಿಷ್ಠೆ ದೇಹಕ್ಕೆ ಸೀಮಿತವಾಗಿರುತ್ತದೆ/ ದೇಹದಲ್ಲೇ ಇರುತ್ತದೆ ಎಂದು ತಿಳಿಯಬಾರದು. ನಾವು ಯಾರಿಂದಲಾದರೂ ಪ್ರೇಮಿಸಲ್ಪಡುತ್ತೇವೆ ಅಂದರೆ, ಅದು ಪ್ರೇಮಿಸುವವರ ಔದಾರ್ಯ. ಅವರ ಒಲುಮೆ. ಅವರು ನಮ್ಮನ್ನು ಹೀಹೀಗೇ ಪ್ರೇಮಿಸಬೇಕು ಅನ್ನುವ ನಿರೀಕ್ಷೆ ಇಟ್ಟುಕೊಳ್ಳಲು ನಮಗೆ ಅಧಿಕಾರವಿಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ, ನಾವು ಪ್ರೇಮಿಯಾದಾಗ, ನಾವು ಪ್ರೀತಿಸುವ ಮೂಲಕ ಮತ್ತೊಬ್ಬರಿಗೆ ಉಪಕಾರ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸಬಾರದು. ಮತ್ತು ನಮ್ಮಿಂದ ಪ್ರೀತಿಸಲ್ಪಡುವವರು ಹೀಹೀಗೇ ಉಪಕೃತರಾಗಿ, ನಮಗೆ ಋಣಿಯಾಗಿ, ನಮ್ಮ ಸಂಕೋಲೆಯಲ್ಲಿ ಭದ್ರವಾಗಿರಬೇಕೆಂದು ಬಯಸಬಾರದು. ಈ ಎಲ್ಲ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳು ಪ್ರೇಮವನ್ನು ಅರ್ಥಹೀನಗೊಳಿಸುವ ನಡೆಗಳು. 

ಆದ್ದರಿಂದ, ಸಂಬಂಧವನ್ನೇ ಪ್ರೇಮವೆಂದು ತಿಳಿಯಬೇಡಿ. ಅಥವಾ ಪ್ರೇಮವನ್ನು ಸಂಬಂಧಕ್ಕೆ ಮುನ್ನುಡಿಯೆಂದು ಭಾವಿಸಬೇಡಿ. ಕೊನೆಪಕ್ಷ, ನೀವೂ ಸ್ವತಂತ್ರರಾಗಿರದೆ, ನಿಮ್ಮ ಪ್ರೇಮಿಯನ್ನೂ ಸ್ವತಂತ್ರರಾಗಿರಲು ಬಿಡದೆ ಇರುವ ನಿಮ್ಮ ಬಾಂಧವ್ಯ ಬದ್ಧತೆಯನ್ನು ಪ್ರೇಮವೆಂದು ಕರೆಯಬೇಡಿ!! 

About ಅರಳಿ ಮರ

ಆಧ್ಯಾತ್ಮ, ವ್ಯಕ್ತಿತ್ವ ವಿಕಸನ ಮತ್ತು ಜೀವನ ಶೈಲಿ

Leave a Reply