ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಗುರು ಬೆಕ್ಕನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸಿದ್ದು ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗದಂತೆ ಮಾಡಲು ಮಾತ್ರ. ಆದರೆ ನಂತರದ ಜನರು ಅದರ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಮರೆತು, ಅದನ್ನೇ ಧಾರ್ಮಿಕ ಆಚರಣೆಯಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು! । ಡಾ. ಸಹನಾ ಪ್ರಿಯದರ್ಶಿನಿ
ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಗುರು ಮತ್ತು ಅವರ ಶಿಷ್ಯರು ಪ್ರತಿದಿನ ಸಂಜೆ ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಕುಳಿತುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಮಠದಲ್ಲಿ ಇದ್ದ ಒಂದು ಬೆಕ್ಕು ತುಂಬಾ ಗದ್ದಲ ಮಾಡುತ್ತಿತ್ತು. ಅದರಿಂದ ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗುತ್ತಿದ್ದುದರಿಂದ, ಗುರು ಆ ಬೆಕ್ಕನ್ನು ಧ್ಯಾನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿ ಹಾಕುವಂತೆ ಆದೇಶಿಸಿದರು.
ವರ್ಷಗಳು ಕಳೆದವು. ಗುರು ನಿಧನರಾದರು.
ಆದರೂ, ಧ್ಯಾನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಬೆಕ್ಕನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಹಾಕುವ ಪದ್ಧತಿ ಮುಂದುವರಿಯಿತು.
ನಂತರ ಆ ಬೆಕ್ಕು ಕೂಡ ಸತ್ತುಹೋಯಿತು.
ಆಗ ಮತ್ತೊಂದು ಬೆಕ್ಕನ್ನು ಮಠಕ್ಕೆ ತಂದು, ಅದನ್ನು ಧ್ಯಾನದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಕಟ್ಟಿ ಹಾಕಲಾಯಿತು.
ಶತಮಾನಗಳು ಕಳೆದ ನಂತರ, ಆ ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಗುರುಗಳ ಪಂಡಿತ ವಂಶಸ್ಥರು
“ಧ್ಯಾನದಲ್ಲಿ ಬೆಕ್ಕನ್ನು ಕಟ್ಟಿ ಹಾಕುವ ಧಾರ್ಮಿಕ ಮಹತ್ವ” ಕುರಿತು ಗಂಭೀರವಾದ ಗ್ರಂಥಗಳನ್ನು ಬರೆಯಲು ಪ್ರಾರಂಭಿಸಿದರು.
~~~
ಈ ಕಥೆ ನಮಗೆ ಒಂದು ಮಹತ್ವದ ಸತ್ಯವನ್ನು ತಿಳಿಸುತ್ತದೆ:
“ಕಾರಣವನ್ನು ಮರೆತಾಗ, ಆಚರಣೆ ಅಂಧ ಸಂಪ್ರದಾಯವಾಗುತ್ತದೆ.”
ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ಗುರು ಬೆಕ್ಕನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸಿದ್ದು ಧ್ಯಾನಕ್ಕೆ ಅಡ್ಡಿಯಾಗದಂತೆ ಮಾಡಲು ಮಾತ್ರ. ಆದರೆ ನಂತರದ ಜನರು ಅದರ ಮೂಲ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಮರೆತು, ಅದನ್ನೇ ಧಾರ್ಮಿಕ ಆಚರಣೆಯಾಗಿ ಮಾಡಿಕೊಂಡರು.
ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ ಆಚರಣೆ, ಪ್ರಶ್ನಿಸದ ಅನುಸರಣೆ ಮತ್ತು ಯೋಚನೆ ಇಲ್ಲದ ಸಂಪ್ರದಾಯ –
ನಮ್ಮ ಜೀವನದಲ್ಲೂ ಇದೇ ರೀತಿಯ ಅನೇಕ “ಬೆಕ್ಕು ಕಟ್ಟುವ” ಪದ್ಧತಿಗಳು ಇವೆ.
- “ಇದನ್ನೇ ಹೀಗೆ ಮಾಡಬೇಕು” ಎಂದು ಯೋಚನೆ ಇಲ್ಲದೆ ಮಾಡುವ ಆಚರಣೆಗಳು.
- ಕಾರಣ ತಿಳಿಯದೇ ಅನುಸರಿಸುವ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳು.
- “ಎಲ್ಲರೂ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ” ಎಂದು ನಾವೂ ಮಾಡುವ ಕೆಲಸಗಳು.
- ಶಿಕ್ಷಣ, ಧರ್ಮ, ಕುಟುಂಬ ಮತ್ತು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಪ್ರಶ್ನಿಸದೆ ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವ ಪದ್ಧತಿಗಳು.
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ಒಂದು ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಉಪಯುಕ್ತವಾಗಿದ್ದ ನಿಯಮಗಳು, ಕಾಲ ಬದಲಾಗಿದ್ದರೂ ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ ಆಚರಣೆಗಳಾಗಿ ಉಳಿಯುತ್ತವೆ.
ಈ ಕಥೆ ನಮಗೆ ಹೇಳುವುದು:
- ಯಾವುದನ್ನಾದರೂ ಅಂಧವಾಗಿ ಅನುಸರಿಸಬೇಡಿ.
- ಅದರ ಉದ್ದೇಶ ಮತ್ತು ಅರ್ಥವನ್ನು ತಿಳಿದುಕೊಳ್ಳಿ.
- ಜಾಗೃತಿಯಿಂದ ಬದುಕಿ, ಯೋಚಿಸಿ ,ನಡೆದುಕೊಳ್ಳಿ.
ನಿಜವಾದ ಆಧ್ಯಾತ್ಮ ಎಂದರೆ ಆಚರಣೆಗಳ ಸಂಖ್ಯೆ ಅಲ್ಲ;
ಅದರ ಹಿಂದಿರುವ ಅರಿವು ಮತ್ತು ಜಾಗೃತಿ. ಕಾರಣವಿಲ್ಲದ ಸಂಪ್ರದಾಯಕ್ಕಿಂತ, ಅರಿವಿನೊಂದಿಗೆ ಮಾಡಿದ ಒಂದು ಸಣ್ಣ ಕ್ರಿಯೆಯೇ ಹೆಚ್ಚು ಮೌಲ್ಯವುಳ್ಳದ್ದು.
(ಲೇಖಕರು ಇಂಗ್ಲಿಶ್ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರು, ಬೆಂಗಳೂರು)
ಅರಳಿಮರ 