ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ನಮಗೆ ಭದ್ರತೆ ನೀಡುವ ವಸ್ತುಗಳು, ಸಂಬಂಧಗಳು ಮತ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.ಅವು ಕಳೆದುಹೋದಾಗ ಎಲ್ಲವೂ ಮುಗಿದುಹೋಯಿತು ಎಂದು ನಾವು ಭಾವಿಸುತ್ತೇವೆ.ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಾವು ನಷ್ಟ ಎಂದು ಭಾವಿಸುವುದು, ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಹೊಸ ಶಕ್ತಿ, ಹೊಸ ಜ್ಞಾನ ಅಥವಾ ಹೊಸ ಅವಕಾಶದ ಬಾಗಿಲನ್ನು ತೆರೆಯುವ ಕ್ಷಣವಾಗಿರುತ್ತದೆ…। ಡಾ. ಸಹನಾ ಪ್ರಿಯದರ್ಶಿನಿ
ಒಂದು ಸಂಜೆ, ಒಬ್ಬ ಯುವ ಶಿಷ್ಯನು ತನ್ನ ಝೆನ್ ಗುರುಗಳೊಂದಿಗೆ ಪರ್ವತದ ಕಿರಿದಾದ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದು ಹೋಗುತ್ತಿದ್ದ. ಸೂರ್ಯ ಮುಳುಗುತ್ತಿದ್ದ. ಕಾಡಿನ ಮೇಲೆ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಕತ್ತಲು ಆವರಿಸುತ್ತಿತ್ತು. ಶಿಷ್ಯನ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಒಂದು ಚಿಕ್ಕ ಎಣ್ಣೆದೀಪವಿತ್ತು. ಗಾಳಿ ಬೀಸಿದಾಗಲೆಲ್ಲ ಅದರ ಪುಟ್ಟ ಜ್ವಾಲೆ ನಡುಗುತ್ತಿತ್ತು. ಸ್ವಲ್ಪ ದೂರ ನಡೆದ ನಂತರ ಶಿಷ್ಯನು ಆತಂಕದಿಂದ ಕೇಳಿದನು,
“ಗುರುಗಳೇ, ಗಾಳಿ ಜೋರಾಗುತ್ತಿದೆ. ಈ ದೀಪ ಆರಿಹೋದರೆ ನಾವು ಸಂಪೂರ್ಣ ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ದಾರಿ ತಪ್ಪಿಬಿಡುತ್ತೇವೆ.”
ಗುರುಗಳು ಕೇವಲ ಮುಗುಳ್ನಕ್ಕರು. ಏನೂ ಮಾತನಾಡಲಿಲ್ಲ. ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನಲ್ಲೇ ಬಲವಾದ ಗಾಳಿಯೊಂದು ಬೀಸಿತು.
ಫೂ…
ದೀಪ ಆರಿಹೋಯಿತು. ಶಿಷ್ಯನು ಗಾಬರಿಗೊಂಡ.
“ಗುರುಗಳೇ! ಈಗ ನಾವು ದಾರಿ ತಪ್ಪುತ್ತೇವೆ!” ಎಂದು ಆತಂಕದಿಂದ ಹೇಳಿದ. ಗುರುಗಳು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಶಾಂತವಾಗಿ ನಿಂತರು. ನಂತರ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೇಳಿದರು,
“ಮೊದಲು ಕೇಳು.” ಶಿಷ್ಯನು ಕಿವಿಗೊಟ್ಟ.
ಜೀರುಂಡೆಗಳ ಚಿಲಿಪಿಲಿ ಕೇಳಿಸಿತು.
ಹತ್ತಿರದಲ್ಲೇ ಹರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ನೀರಿನ ಜುಳುಜುಳು ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಸಿತು.
ಮರಗಳ ಎಲೆಗಳು ಗಾಳಿಯಲ್ಲಿ ನಲಿಯುತ್ತಿದ್ದವು.
ಸ್ವಲ್ಪ ಹೊತ್ತಿನ ನಂತರ ಗುರುಗಳು ಹೇಳಿದರು, “ಈಗ ನೋಡು.”
ಮೊದಲು ಏನೂ ಕಾಣಲಿಲ್ಲ. ಆದರೆ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕತ್ತಲಿಗೆ ಹೊಂದಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಂತೆ ಮೋಡಗಳ ಹಿಂದೆ ಮರೆತಿದ್ದ ಚಂದ್ರ ನಿಧಾನವಾಗಿ ಹೊರಬಂದ. ಬೆಳ್ಳಿಯ ಬೆಳಕು ಪರ್ವತದ ದಾರಿಯನ್ನೆಲ್ಲ ಮೃದುವಾಗಿ ಆವರಿಸಿತು. ಶಿಷ್ಯನಿಗೆ ಆಶ್ಚರ್ಯವಾಯಿತು. ಈಗ ಅವನಿಗೆ ದೀಪದ ಬೆಳಕಿಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ದೂರದವರೆಗೆ ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಾಣುತ್ತಿತ್ತು. ಗುರುಗಳು ಮೃದುವಾಗಿ ಹೇಳಿದರು,
“ನಿನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿದ್ದ ಪುಟ್ಟ ಬೆಳಕನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುವ ಭಯದಲ್ಲಿ, ಆಕಾಶದಲ್ಲಿದ್ದ ದೊಡ್ಡ ಬೆಳಕನ್ನೇ ನೀನು ಮರೆತಿದ್ದೆ.”
ಶಿಷ್ಯನು ಮೌನವಾಗಿ ತಲೆಬಾಗಿದ. ಗುರುಗಳು ಮುಂದುವರಿಸಿದರು. “ಬಹುತೇಕ ಜನರು ತಮ್ಮ ಬದುಕನ್ನು ಕೆಲವು ಸಣ್ಣ ಆಧಾರಗಳ ಮೇಲೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾರೆ- ಒಂದು ಉದ್ಯೋಗ, ಸ್ವಲ್ಪ ಹಣ, ಇತರರ ಪ್ರಶಂಸೆ, ಅಥವಾ ಯಾರಾದರೊಬ್ಬರ ಒಪ್ಪಿಗೆ. ಅವುಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಂಡ ಕೂಡಲೇ, ತಮ್ಮ ಜೀವನವೇ ಕತ್ತಲಾಯಿತು ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ. ಆದರೆ ಅನೇಕ ಬಾರಿ, ಒಂದು ಪುಟ್ಟ ಬೆಳಕು ಆರಿದಾಗಲೇ ಜೀವನವು ಇನ್ನೂ ದೊಡ್ಡ ಬೆಳಕನ್ನು ಕಾಣುವ ಅವಕಾಶವನ್ನು ಕೊಡುತ್ತದೆ.”
ಆ ರಾತ್ರಿ ಉಳಿದ ಪ್ರಯಾಣವನ್ನು ಅವರು ದೀಪವಿಲ್ಲದೆ ಮುಗಿಸಿದರು. ಆ ದಿನದ ನಂತರ ಶಿಷ್ಯನು ಮತ್ತೆಂದೂ ಗಾಳಿಗೆ ಹೆದರಲಿಲ್ಲ.
********************************************
ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸು ನಮಗೆ ಭದ್ರತೆ ನೀಡುವ ವಸ್ತುಗಳು, ಸಂಬಂಧಗಳು ಮತ್ತು ಪರಿಸ್ಥಿತಿಗಳಿಗೆ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.ಅವು ಕಳೆದುಹೋದಾಗ ಎಲ್ಲವೂ ಮುಗಿದುಹೋಯಿತು ಎಂದು ನಾವು ಭಾವಿಸುತ್ತೇವೆ.ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಾವು ನಷ್ಟ ಎಂದು ಭಾವಿಸುವುದು, ನಮ್ಮೊಳಗಿನ ಹೊಸ ಶಕ್ತಿ, ಹೊಸ ಜ್ಞಾನ ಅಥವಾ ಹೊಸ ಅವಕಾಶದ ಬಾಗಿಲನ್ನು ತೆರೆಯುವ ಕ್ಷಣವಾಗಿರುತ್ತದೆ. ನಾವು ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ಪುಟ್ಟ ದೀಪವನ್ನೇ ನೋಡುತ್ತಾ ಇದ್ದರೆ, ತಲೆಯ ಮೇಲಿರುವ ಚಂದ್ರನ ಬೆಳಕನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಕಾಣುವುದಿಲ್ಲ.
೧. ಉದ್ಯೋಗ ಕಳೆದುಕೊಂಡ ವ್ಯಕ್ತಿ
ಒಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿ ತನ್ನ ಉದ್ಯೋಗವನ್ನು ಕಳೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾನೆ. ಅವನಿಗೆ ಜೀವನವೇ ಮುಗಿದುಹೋಯಿತು ಎಂದು ಅನಿಸುತ್ತದೆ.
ಪುಟ್ಟ ದೀಪ: ಉದ್ಯೋಗ.
ಚಂದ್ರನ ಬೆಳಕು: ಇನ್ನೂ ಉತ್ತಮ ಉದ್ಯೋಗ, ಸ್ವಂತ ಉದ್ಯಮ ಅಥವಾ ತನ್ನೊಳಗಿನ ಹೊಸ ಪ್ರತಿಭೆಯನ್ನು ಕಂಡುಕೊಳ್ಳುವ ಅವಕಾಶ.
೨. ಪ್ರೀತಿಯ ಸಂಬಂಧ ಮುರಿದಾಗ
ಒಬ್ಬರ ಪ್ರೀತಿಯ ಸಂಬಂಧ ಕೊನೆಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ. ಇನ್ನು ಮುಂದೆ ಸಂತೋಷವೇ ಇಲ್ಲ ಎಂದು ಅವರು ಭಾವಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಪುಟ್ಟ ದೀಪ: ಒಂದು ಸಂಬಂಧ.
ಚಂದ್ರನ ಬೆಳಕು: ಆತ್ಮಪರಿಚಯ, ಭಾವನಾತ್ಮಕ ಪ್ರಬುದ್ಧತೆ ಮತ್ತು ಇನ್ನಷ್ಟು ಆರೋಗ್ಯಕರ ಸಂಬಂಧಗಳತ್ತ ಸಾಗುವ ಅವಕಾಶ.
೩. ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಅನುತ್ತೀರ್ಣನಾದ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ
ಒಬ್ಬ ವಿದ್ಯಾರ್ಥಿ ಪ್ರಮುಖ ಪರೀಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ ಅನುತ್ತೀರ್ಣನಾಗುತ್ತಾನೆ. ತನ್ನ ಭವಿಷ್ಯವೇ ಕತ್ತಲಾಗಿದೆ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತಾನೆ.
ಪುಟ್ಟ ದೀಪ: ಒಂದು ಪರೀಕ್ಷೆ.
ಚಂದ್ರನ ಬೆಳಕು: ತನ್ನ ಸಾಮರ್ಥ್ಯಕ್ಕೆ ಹೆಚ್ಚು ಹೊಂದುವ ಮತ್ತೊಂದು ಶಿಕ್ಷಣ ಅಥವಾ ವೃತ್ತಿ.
೪. ನಿವೃತ್ತಿಯ ನಂತರ
ನಿವೃತ್ತಿಯಾದ ವ್ಯಕ್ತಿಗೆ ತನ್ನ ಜೀವನದ ಉದ್ದೇಶವೇ ಕಳೆದುಹೋಯಿತು ಎಂಬ ಭಾವನೆ ಬರುತ್ತದೆ.
ಪುಟ್ಟ ದೀಪ: ಉದ್ಯೋಗ.
ಚಂದ್ರನ ಬೆಳಕು: ಕುಟುಂಬದೊಂದಿಗೆ ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯ, ಸಮಾಜಸೇವೆ, ಹೊಸ ಹವ್ಯಾಸಗಳು, ಓದು, ಆತ್ಮಶಾಂತಿ ಮತ್ತು ಜೀವನದ ನಿಜವಾದ ಸಾರ್ಥಕತೆ.
ಕೆಲವೊಮ್ಮೆ ನಾವು ಕಳೆದುಕೊಂಡದ್ದು ನಮ್ಮ ಜೀವನದ ಅಂತ್ಯವಲ್ಲ; ಅದು ಇನ್ನೂ ದೊಡ್ಡ ಬೆಳಕಿನ ಆರಂಭವಾಗಿರುತ್ತದೆ.
(ಲೇಖಕರು ಇಂಗ್ಲಿಶ್ ಪ್ರಾಧ್ಯಾಪಕರು, ಬೆಂಗಳೂರು)
ಅರಳಿಮರ 