ಯಾರಾದರೂ ನಿಮ್ಮ ಹೆಸರನ್ನು ಪದೇಪದೇ, ಅಥವಾ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿಯೇ ತಪ್ಪಾಗಿ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅದು ಕಿರಿಕಿರಿಯಿಂದ ಹಿಡಿದು ಆಳವಾದ ನೋವಿನವರೆಗೂ ತೊಂದರೆ ಉಂಟುಮಾಡಬಹುದು. ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವನ್ನು ತತ್ವಜ್ಞಾನಿ ಹೆಗಲ್ ವಿವರಿಸುವುದು ಹೀಗೆ… । ಸಂಗ್ರಹ – ಅನುವಾದ : ಚಿದಂಬರ ನರೇಂದ್ರ
ಯಾರಾದರೂ ನಿಮ್ಮ ಹೆಸರನ್ನು ತಪ್ಪಾಗಿ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರೆ ಅದು ಏಕೆ ಇಷ್ಟು ಕಿರಿಕಿರಿಯನ್ನು ಉಂಟುಮಾಡುತ್ತದೆ?
ನಾನು ಹಿಂದೆ ಒಬ್ಬರೊಂದಿಗೆ ಕೆಲಸ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದೆ. ಅವರು ನನ್ನನ್ನು ಯಾವಾಗಲೂ “ಜಾನ್” ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು. ಆದರೆ ನನ್ನ ಹೆಸರು “ಜಾನಿ”. ನಾನು ನನ್ನನ್ನು ಎಂದಿಗೂ “ಜಾನ್” ಎಂದು ಕರೆದುಕೊಂಡಿಲ್ಲ. ಆದರೂ ಅವರು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನನ್ನನ್ನು ಅದೇ ಹೆಸರಿನಿಂದ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.
ಯಾರಾದರೂ ನಿಮ್ಮ ಹೆಸರನ್ನು ಪದೇಪದೇ, ಅಥವಾ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿಯೇ ತಪ್ಪಾಗಿ ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದರೆ, ಅದು ಕಿರಿಕಿರಿಯಿಂದ ಹಿಡಿದು ಆಳವಾದ ನೋವಿನವರೆಗೂ ತೊಂದರೆ ಉಂಟುಮಾಡಬಹುದು.
ಇದಕ್ಕೆ ಕಾರಣವನ್ನು ತತ್ವಜ್ಞಾನಿ ಹೆಗಲ್ ನಮಗೆ ಹೀಗೆ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ಹೆಗಲ್ ಅವರ ವಾದದ ಪ್ರಕಾರ, ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬ ಮನುಷ್ಯನಿಗೂ ಇನ್ನೊಬ್ಬ ವ್ಯಕ್ತಿಯ “ಗುರುತಿಸುವಿಕೆ” (recognition) ಅಗತ್ಯವಿದೆ. ಅಂದರೆ, ಇನ್ನೊಬ್ಬರ ಅರಿವಿನಲ್ಲಿ, ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ ನಾವು ಕಾಣಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಏಕೆಂದರೆ ನಾವು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ದ್ವೀಪಗಳಂತೆ ಬದುಕುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವು ಇತರರೊಂದಿಗೆ ಸಂಪರ್ಕ ಸಾಧಿಸಿಕೊಂಡೇ ಬದುಕುತ್ತೇವೆ.
ಆದ್ದರಿಂದ ಯಾರಾದರೂ ನಮ್ಮ ಹೆಸರನ್ನೇ ಸರಿಯಾಗಿ ಗುರುತಿಸದೆ, ಪದೇಪದೇ ತಪ್ಪಾಗಿ ಕರೆಯುವುದು ಕೇವಲ ಒಂದು ಹೆಸರಿನ ತಪ್ಪಲ್ಲ. ಅದು ಒಂದು ರೀತಿಯಲ್ಲಿ “ನೀನು ಯಾರು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ನಾನು ಗುರುತಿಸುತ್ತಿಲ್ಲ” ಎನ್ನುವ ಸಂದೇಶದಂತೆ ನಮಗೆ ಅನಿಸಬಹುದು. ಹೆಗಲ್ ಅವರ ದೃಷ್ಟಿಯಲ್ಲಿ, ನಮ್ಮ ಸ್ವ-ಅಸ್ತಿತ್ವದ ಭಾವನೆ ಕೂಡ ಇತರರ ಗುರುತಿಸುವಿಕೆ ಮತ್ತು ಅಂಗೀಕಾರದ ಮೂಲಕ ರೂಪುಗೊಳ್ಳುತ್ತದೆ.
ಆದರೆ ಇದರ ಹಿಂದಿರುವ ಇನ್ನೂ ಆಳವಾದ ವಿಷಯವೆಂದರೆ, ನಾವು ಇತರರು ನಮ್ಮನ್ನು ನಾವು ಬಯಸುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿಯೇ ನೋಡಬೇಕು ಎಂದು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ. ನಾನು, “ನನ್ನ ಹೆಸರು ಜಾನಿ” ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ, ಇತರರು ನನ್ನನ್ನು “ಜಾನಿ” ಎಂದೇ ಗುರುತಿಸಬೇಕು ಎನ್ನುವುದು ನನ್ನ ಬಯಕೆ. ಆದರೆ ಯಾರಾದರೂ ಉದ್ದೇಶಪೂರ್ವಕವಾಗಿ ಮತ್ತು ಪದೇಪದೇ ಒಬ್ಬರ ಹೆಸರನ್ನು ತಪ್ಪಾಗಿ ಕರೆಯುವುದು, ಅವರು ಹೇಗಿರಬೇಕು ಎಂದು ತಾವು ಬಯಸುತ್ತಾರೋ ಹಾಗೆ ಆ ವ್ಯಕ್ತಿಯನ್ನು ರೂಪಿಸಲು ಒತ್ತಾಯಿಸುವ ಒಂದು ವಿಧಾನವಾಗಬಹುದು. ಅಂದರೆ, ಆ ವ್ಯಕ್ತಿ ನಿಜವಾಗಿ ಹೇಗಿದ್ದಾನೆ ಎಂಬುದನ್ನು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳುವುದಲ್ಲ; ತಮಗೆ ಬೇಕಾದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅವನನ್ನು ಗುರುತಿಸುವುದು.
ಹೆಗಲ್ ಅವರ ವಾದದ ಪ್ರಕಾರ, ಮಾನವ ಸಂಬಂಧಗಳಲ್ಲಿರುವ ಅತ್ಯಂತ ದೊಡ್ಡ ಸಂಘರ್ಷಗಳಲ್ಲಿ ಒಂದು, “ನಾನು ನನ್ನನ್ನು ಹೇಗೆ ನೋಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ” ಮತ್ತು “ಇತರರು ನನ್ನನ್ನು ಹೇಗೆ ನೋಡಲು ಬಯಸುತ್ತಾರೆ” ಎನ್ನುವುದರ ನಡುವಿನ ಹೋರಾಟ.
ಯಾರಾದರೂ ನಿಮ್ಮನ್ನು “ಸೋಮಾರಿ,” “ಪ್ಲೇಯರ್,” “ಬುದ್ಧಿವಂತ,” ಅಥವಾ “ಮೂರ್ಖ” ಎಂದು ಕರೆದಾಗ, ಅವರು ನಿಮ್ಮ ಬಗ್ಗೆ ತಮ್ಮದೇ ಆದ ಒಂದು ಕಲ್ಪನೆಯನ್ನು ನಿಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಹೊರಿಸುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ಅವರು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹೇಗೆ ನೋಡುತ್ತಾರೆ ಎಂಬುದು, ನೀವು ನಿಮ್ಮನ್ನು ಹೇಗೆ ನೋಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಲು ಬಯಸುತ್ತೀರೋ ಅದಕ್ಕೆ ಹೊಂದಿಕೆಯಾಗದೇ ಇರಬಹುದು. ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ಹೆಸರುಗಳು ಮುಖ್ಯ.
ನಾವು ನಮ್ಮನ್ನು ಇತರರ ಮುಂದೆ ಹೇಗೆ ಪರಿಚಯಿಸಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇವೆ ಎನ್ನುವುದೂ ಮುಖ್ಯ. ಏಕೆಂದರೆ ನಮಗೆ ಕೇವಲ ಒಂದು ಗುರುತು (identity) ಇರುವುದಷ್ಟೇ ಮುಖ್ಯ ಅಲ್ಲ; ಆ ಗುರುತನ್ನು ಇತರರು ಗುರುತಿಸಬೇಕು, ನೋಡಬೇಕು ಮತ್ತು ಅಂಗೀಕರಿಸಬೇಕು.
ಅಂತಿಮವಾಗಿ, ನಾವು ಕೇವಲ “ನಾನು ಯಾರು?” ಎಂಬ ಪ್ರಶ್ನೆಗೆ ಉತ್ತರವನ್ನು ಹುಡುಕುವುದಿಲ್ಲ. ನಾವು ಬಯಸುವ ಇನ್ನೊಂದು ಸಂಗತಿ:
“ನಾನು ಯಾರು ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೋ, ಅದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಇತರರೂ ನನ್ನನ್ನು ನೋಡಲಿ.” ಎನ್ನುವುದು.

