ಸಂಗ್ರಹ – ಅನುವಾದ : ಚಿದಂಬರ ನರೇಂದ್ರ

ಯಾರಾದರೂ ನಿಮಗೆ “ಮದುವೆಗೆ ಮೊದಲು ಲೈಂಗಿಕ ಸಂಬಂಧ ಹೊಂದುವುದು ತಪ್ಪು” ಎಂದು ಹೇಳಿದರೆ, ಅವರು ನಿಜವಾಗಿ ಲೈಂಗಿಕತೆ ಅಥವಾ ಮದುವೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿಲ್ಲ. “ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಆನೆ ಇದೆ!” ಎಂದು ಹೇಳುವ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಅವರು ಯಾವುದೋ ವಾಸ್ತವಾಂಶವನ್ನು ಹೇಳುತ್ತಿಲ್ಲ. ಬದಲಾಗಿ, ಅವರು ನಿಮಗೆ ಒಂದು ಸೂಚನೆ ಅಥವಾ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದಾರೆ.

ಹೇರ್ (Hare) ಅವರ ಪ್ರಕಾರ, ನೈತಿಕತೆಯ ವಿಚಾರವೂ ಇದೇ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಕಾರ್ಯನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತದೆ. ಹೇರ್ ಅವರ ವಾದವೇನೆಂದರೆ, ನೈತಿಕ ಸತ್ಯಗಳು ಎನ್ನುವುದು ಇಲ್ಲ; ವಸ್ತುನಿಷ್ಠವಾಗಿ “ಸರಿ” ಅಥವಾ “ತಪ್ಪು” ಎನ್ನುವುದೂ ಇಲ್ಲ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಾವು “ಸರಿ” ಮತ್ತು “ತಪ್ಪು” ಎಂಬ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಬಳಸುವಾಗ, ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ನಾವು ಇತರರ ವರ್ತನೆಯನ್ನು ನಿರ್ದೇಶಿಸಲು ಅಥವಾ ನಿಯಂತ್ರಿಸಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿರುತ್ತೇವೆ. “ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡುವುದು ತಪ್ಪು” ಎಂದು ನಾನು ಹೇಳುವಾಗ, ಅದರ ಅರ್ಥ “ನೀನು ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡಬಾರದು” ಎನ್ನುವುದಾಗಿದೆ . ಹಾಗೆಯೇ, “ನಾನೂ ಕಳ್ಳತನ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ” ಎನ್ನುವುದನ್ನೂ ನಾನು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದೇನೆ.

ಹೇರ್ ಇದನ್ನು “Prescriptivism” (ನಿರ್ದೇಶನವಾದ) ಎಂದು ಕರೆಯುತ್ತಾರೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಅವರು ಎರಡು ಕಾರಣಗಳನ್ನು ನೀಡುತ್ತಾರೆ.

ಮೊದಲನೆಯದಾಗಿ, ನೈತಿಕ ಹೇಳಿಕೆಗಳು ಯಾವಾಗಲೂ ನಾವು ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಎಂಬುದನ್ನು ಸೂಚಿಸುತ್ತವೆ; ಸಾಮಾನ್ಯ ವಾಸ್ತವಾಂಶಗಳು ಹಾಗೆ ಮಾಡುವುದಿಲ್ಲ. ಉದಾಹರಣೆಗೆ, “ಅಲ್ಲಿ ಒಂದು ಆನೆ ಇದೆ” ಎಂದು ಹೇಳುವುದರಿಂದ ನಾನು ಏನನ್ನೂ ಮಾಡಲೇಬೇಕೆಂಬ ಒತ್ತಾಯ ಇರುವುದಿಲ್ಲ. ಆದರೆ “ಕ್ರೌರ್ಯ ತಪ್ಪು” ಎಂದು ಹೇಳಿದಾಗ, ಅದರ ಅರ್ಥ “ನಾನು ಕ್ರೂರವಾಗಿ ವರ್ತಿಸಬಾರದು” ಎಂಬ ಬೇಡಿಕೆಯನ್ನೂ ಒಳಗೊಂಡಿರುತ್ತದೆ.

ಎರಡನೆಯ ಕಾರಣವು ಮಾತುಕತೆ ಅಥವಾ ಒಪ್ಪಂದಕ್ಕೆ ಸಂಬಂಧಿಸಿದೆ. ನಾವು ನೈತಿಕ ಭಾಷೆಯನ್ನು ಬಳಸುವಾಗ, ಇತರರು ಒಂದು ನಿರ್ದಿಷ್ಟ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ವರ್ತಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುತ್ತಿರುತ್ತೇವೆ. ನಮ್ಮ ಮೌಲ್ಯಗಳು, ನಿಯಮಗಳು ಮತ್ತು ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳು ಅವರ ವರ್ತನೆಗೆ ಮಾದರಿಯಾಗಬೇಕು ಎಂದು ನಾವು ಬಯಸುತ್ತೇವೆ. ನಾವು, “ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಮಾಡುತ್ತೇವೆ!” ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತೇವೆ. ಆದ್ದರಿಂದ, ನಾವು ನೈತಿಕ ವಾದವಿವಾದ ನಡೆಸುವಾಗ, ವಾಸ್ತವವಾಗಿ ಅದು ಯಾರ ಅಧಿಕಾರ ಅಥವಾ ಮೌಲ್ಯಗಳಿಗೆ ಪ್ರಾಮುಖ್ಯತೆ ಇರಬೇಕು ಎಂಬ ಹೋರಾಟವಾಗಿರುತ್ತದೆ.

ಒಬ್ಬ ರಾಜಕಾರಣಿ, ಧಾರ್ಮಿಕ ನಾಯಕ, ತತ್ವಜ್ಞಾನಿ ಅಥವಾ ಸ್ನೇಹಿತ ಯಾವುದಾದರೂ ವಿಷಯದ ಬಗ್ಗೆ ವಾದಿಸುವಾಗ, ಅವರು ನಿಜವಾಗಿ ಯಾವ ರೀತಿಯ ವರ್ತನೆಯನ್ನು ಅನುಸರಿಸಬೇಕು ಎನ್ನುವುದರ ಬಗ್ಗೆ ಚರ್ಚಿಸುತ್ತಿರುತ್ತಾರೆ. ಅವರು ತಮ್ಮ ಮೌಲ್ಯಗಳು ಮತ್ತು ತಮ್ಮ ಉತ್ತರಗಳೇ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಅನುಸರಿಸಬೇಕಾದ ಮಾರ್ಗ ಎಂದು ಹೇಳುತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ವಾಸ್ತವದಲ್ಲಿ, ಅವರು ಹೇಳುವುದನ್ನು ನಾವು ಒಪ್ಪಿಕೊಳ್ಳಬೇಕೇ ಅಥವಾ ಬೇಡವೇ ಎಂಬುದನ್ನು ನಿರ್ಧರಿಸುವುದು ನಮ್ಮಲ್ಲಿ ಪ್ರತಿಯೊಬ್ಬರಿಗೂ ಬಿಟ್ಟ ವಿಚಾರ.