ಸಂಗ್ರಹ – ಅನುವಾದ : ಚಿದಂಬರ ನರೇಂದ್ರ

ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ನರಕ ನಮ್ಮ ಕಲ್ಪನೆಗಿಂತಲೂ ಹೆಚ್ಚು ನಮ್ಮ ಹತ್ತಿರದಲ್ಲಿವೆ…

ಒಮ್ಮೆ ಒಬ್ಬ ಸೊಕ್ಕಿನ ಸಮುರಾಯಿ ಯೋಧನು ಒಬ್ಬ ಝೆನ್ ಗುರುಗಳ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಸವಾಲಿನ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಕೇಳುತ್ತಾನೆ :

“ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ನರಕದ ಬಾಗಿಲುಗಳನ್ನು ನನಗೆ ತೋರಿಸಿ.”

ಝೆನ್ ಗುರು ಅವನತ್ತ ಶಾಂತವಾಗಿ ನೋಡುತ್ತಾ ಹೇಳಿದರು,

“ನೀನು ಯೋಧನಾ? ನಿನ್ನನ್ನು ನೋಡಿದರೆ ದುರ್ಬಲನಂತೆ, ಮೂರ್ಖನಂತೆ ಕಾಣಿಸುತ್ತಿದ್ದೀಯ. ನಿನ್ನ ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ಕತ್ತಿಯನ್ನು ಹಿಡಿಯುವ ಅರ್ಹತೆಯೂ ನಿನಗಿಲ್ಲ.”

ಇದನ್ನು ಕೇಳಿದ ಸಮುರಾಯಿಯ ಮುಖ ಕೋಪದಿಂದ ಕೆಂಪೇರಿತು. ಉಗ್ರ ಕೋಪದಲ್ಲಿ ಅವನು ತನ್ನ ಕತ್ತಿಯನ್ನು ಹೊರತೆಗೆದು ಗುರುಗಳ ಮೇಲೆ ಬೀಳಲು ಸಿದ್ಧನಾದನು.

ಗುರು ಮಾತ್ರ ಸಂಪೂರ್ಣ ಶಾಂತವಾಗಿಯೇ ಹೇಳಿದರು,

“ಇದೇ ನರಕ.”

ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಸಮುರಾಯಿಗೆ ಸತ್ಯದ ಅರಿವಾಯಿತು. ಕೋಪವು ತನ್ನ ಮೇಲೆ ಹೇಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣ ಹಿಡಿತ ಸಾಧಿಸಿತ್ತು ಮತ್ತು ಅದು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ತನ್ನ ಶಾಂತಿಯನ್ನು ಹೇಗೆ ನಾಶಮಾಡಬಲ್ಲದು ಎನ್ನುವುದನ್ನು ಅವನು ಸ್ಪಷ್ಟವಾಗಿ ಕಂಡ.

ತಕ್ಷಣವೇ ಅವನ ಅಹಂಕಾರ ಕರಗಿ, ವಿನಮ್ರತೆಯಿಂದ ಕತ್ತಿಯನ್ನು ಕೆಳಗಿಳಿಸಿ, ಗುರುಗಳಿಗೆ ವಿನಮ್ರನಾಗಿ ನಮಸ್ಕರಿಸಿದ.

ಝೆನ್ ಗುರು ಮುಗುಳ್ನಗುತ್ತಾ ಹೇಳಿದರು,

“ಇದೇ ಸ್ವರ್ಗ.”

ಈ ಕಥೆಯ ಚೆಲುವು ಏನೆಂದರೆ, ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ನರಕ ಮರಣಾನಂತರ ಎಲ್ಲೋ ಇರುವ ದೂರದ ಸ್ಥಳಗಳಾಗಿರಬೇಕಿಲ್ಲ.

ಹಲವಾರು ಧಾರ್ಮಿಕ ಸಂಪ್ರದಾಯಗಳಲ್ಲಿ ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ನರಕವನ್ನು ಪುಣ್ಯಕ್ಕೆ ದೊರೆಯುವ ಪ್ರತಿಫಲ ಹಾಗೂ ಪಾಪಕ್ಕೆ ದೊರೆಯುವ ಶಿಕ್ಷೆಯಾಗಿ ವಿವರಿಸಲಾಗಿದೆ. ಇಂತಹ ಕಲ್ಪನೆಗಳು ಸಮಾಜದಲ್ಲಿ ಶಿಸ್ತು, ನೈತಿಕತೆ ಮತ್ತು ಸಾಮರಸ್ಯವನ್ನು ಕಾಪಾಡಲು ಸಹಕಾರಿಯಾಗಿವೆ.
ಆದರೆ ಮನೋವೈಜ್ಞಾನಿಕ ಮತ್ತು ಆಧ್ಯಾತ್ಮಿಕ ದೃಷ್ಟಿಯಿಂದ ನೋಡಿದರೆ, ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ನರಕವು ನಮ್ಮ ಮನಸ್ಸಿನ ಸ್ಥಿತಿಗಳೂ ಆಗಿರಬಹುದು.
ಕೋಪ, ದ್ವೇಷ, ಅಸೂಯೆ, ಅಸಹನೆ, ಭಯ ಅಥವಾ ದ್ವೇಷಭಾವನೆಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ಷಣವೂ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಒಂದು ವೈಯಕ್ತಿಕ ನರಕವನ್ನು ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತದೆ. ಮತ್ತು ಶಾಂತಿ, ಕರುಣೆ, ಕೃತಜ್ಞತೆ, ಕ್ಷಮೆ ಮತ್ತು ಪ್ರೀತಿಯ ಪ್ರತಿಯೊಂದು ಕ್ಷಣವೂ ನಮ್ಮೊಳಗೆ ಒಂದು ವೈಯಕ್ತಿಕ ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸುತ್ತದೆ. ನಮ್ಮ ಆಲೋಚನೆಗಳು, ಭಾವನೆಗಳು ಮತ್ತು ಪ್ರತಿಕ್ರಿಯೆಗಳೇ ನಾವು ಕ್ಷಣಕ್ಷಣವೂ ಅನುಭವಿಸುವ ಜಗತ್ತನ್ನು ರೂಪಿಸುತ್ತವೆ.

ಸ್ವರ್ಗ ಮತ್ತು ನರಕಗಳು ನಾವು ಒಂದು ದಿನ ಮರಣಾನಂತರ ತಲುಪುವ ಸ್ಥಳಗಳಲ್ಲ. ಬಹುಶಃ ಅವು ನಾವು ಇಲ್ಲಿಯೇ, ಈಗಲೇ, ನಮ್ಮ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ಸೃಷ್ಟಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಅನುಭವಗಳಾಗಿರಬಹುದು.